W samym sercu Starego Miasta w Oslo, przy ulicy Universitetsgata 7-9, znajduje się 10-piętrowy budynek komercyjny w pobliżu Pałacu Królewskiego. Per Ravn z Cubo Arkitekter opowiada nam, w jaki sposób zasady równego dostępu wpłynęły na projekt tego nowoczesnego biurowca.

Per Ravn, specjalizujący się w projektowaniu uniwersalnym, dostępności i inkluzywności w architekturze, jest partnerem i architektem w Cubo Arkitekter, studiu projektowym zarządzanym przez partnerów z siedzibą w centrum Aarhus w Danii.
Podstawą integracyjnej dzielnicy jest to, że musi ona mieć coś do zaoferowania. Budynek przy Universitetsgata 7-9 nie został zaprojektowany jako izolowana konstrukcja, ale od samego początku miał stanowić ważną część bloku miejskiego. Duża, zachęcająca brama prowadzi do przejść znajdujących się z tyłu, co miało kluczowe znaczenie dla stworzenia w tym miejscu publicznie dostępnego, ekscytującego życia miejskiego, pełnego wrażeń. Piętra na poziomie ulicy zostały zaprojektowane tak, aby mieściły funkcje publicznie dostępne, skierowane do różnych przedsiębiorstw, które zapewnią, że życie miejskie będzie toczyć się przez 24 godziny na dobę.
Równa dostępność polega na tworzeniu środowiska zabudowanego, które jest integracyjne i dostępne dla wszystkich. Opracowaliśmy projekt w oparciu o podejście projektowe zwane Universal Design, które odrzuca koncepcję, że użytkownicy o specjalnych potrzebach powinni mieć oddzielne rozwiązania. Ideą jest wyjście od podstawowego założenia, że ludzie są różni i poprzez akceptację różnorodności możemy tworzyć rozwiązania, które zaspokajają potrzeby wszystkich. Celem jest, aby każdy mógł uczestniczyć i nikt nie został pominięty.
Architektura integracyjna to znacznie więcej niż tylko zapewnienie dostępności. Można łatwo stworzyć w pełni dostępny budynek, który nie jest zbyt integracyjny. Na przykład, jeśli winda znajduje się daleko od głównej klatki schodowej, osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich będą wykluczone z reszty grupy podczas poruszania się po budynku.
Kluczowe znaczenie ma umiejętność postawienia się w sytuacji różnych użytkowników. Aby to zrobić, niezbędna jest wiedza na temat różnych rodzajów niepełnosprawności i zachowań użytkowników w środowisku zabudowanym. Należy skupić się na zdolnościach funkcjonalnych użytkownika, a nie na jego niepełnosprawności. Koncentrując się na zdolnościach funkcjonalnych, można opracować rozwiązania, które wspierają zdolności i zmysły, którymi dysponuje użytkownik.
Ogólnie rzecz biorąc, wybrane materiały są zgodne z zasadami, którymi kierujemy się w ramach uniwersalnego projektowania. Przykładem na zewnątrz budynku są drzwi wejściowe w kolorze kontrastującym z resztą fasady, co pomaga osobom niedowidzącym zidentyfikować drzwi.
We wnętrzach przeprowadzono intensywne prace nad akustyką, aby osoby niedosłyszące miały jak najlepsze warunki. Oznakowanie wykorzystuje różne materiały i kolory, aby zapewnić intuicyjne poruszanie się po budynku. Rozwiązania te zapewniają najlepsze możliwe warunki dla wszystkich, nie tylko dla osób o dodatkowych potrzebach.
Ściany wewnętrzne zostały zaprojektowane z zaokrąglonymi narożnikami, aby pięknie odzwierciedlać wygląd zewnętrzny budynku. W całej przestrzeni ściany pokryte są 4000 metrów kwadratowych paneli Gustafs z forniru dębowego, w harmonijnym połączeniu paneli gładkich i żebrowanych.
Zdjęcie: Dmitry Tkachenko